Een 38-jarige Ierse vrouw heeft zes keer kanker gehad en zes keer de ziekte verslagen. Nu heeft ze voor de zevende maal kanker.
Emma Hannigan uit Bray was 32 toen ze erachter kwam dat ze een dodelijk gemuteerd gen droeg dat haar kans op het krijgen van kanker deed toenemen.
Haar borsten, eierstokken en eileiders werden verwijderd om het risico te verminderen, maar toch viel ze in totaal al zeven keer ten prooi aan kanker.
Test
"Ik had eigenlijk al aanvaard dat ik een defect gen had. Mijn moeder en grootmoeder waren beiden dragers. Ik had 50% kans om het gen te hebben", zegt Hannigan.
"In augustus 2005 deed ik een test en kwam ik erachter dat ik een potentieel dodelijke mutatie van het gen BRCA1 had. Dit betekende dat ik 85% kans had om borstkanker te krijgen en 50% kans op kanker aan de eierstokken."
"Ik kon wachten op kanker of kiezen voor een radicale operatie, waarbij mijn borsten en eierstokken verwijderd zouden worden. Kiezen voor de operatie was niet schokkend of beangstigend voor me. Het was eerder een opluchting; ik was blij dat er iets was dat ik kon doen om mijn lichaam in veiligheid te brengen."
Portie shit
"Ik dacht dat ik kanker te snel af was geweest, maar in 2007 kreeg ik kanker in wat overbleef van mijn borsten, alsook in de nek, schouder en onder mijn arm. Ik kreeg bovendien de auto-immuunziekte dermatomyositis. Het kostte me een week om het uit te kunnen spreken."
"Vervolgens was het ziekenhuis in, ziekenhuis uit. Ik probeerde sindsdien zo goed mogelijk ermee om te gaan; ik sliep regelmatig, eet goed en ging vaak zwemmen. Ik versloeg kanker, maar in 2008 keerde de ziekte terug, in de vorm van een tumor onder mijn linkerarm. Dat was zwaar, want na de eerste keer dacht ik dat ik mijn portie shit wel gehad zou hebben."
Schrijven
In december 2008 was Hannigan weer kankervrij, maar in 2009 was het weer zover. De vrouw genas, maar in 2010 werd ze opnieuw vier keer met kanker gediagnosticeerd. Nu heeft ze een uitlaatklep gevonden: schrijven. Zo schreef ze het boek 'Talk To The Head Scarf'.
"Als ik nooit ziek was geworden, was ik er misschien nooit mee begonnnen. Ik hoop dat ik met het schrijven van het boek wat taboes doorbroken heb. Ik wil duidelijk maken dat kanker niet noodzakelijk de doodstraf betekent."
"Voorlopig is de score Emma 6 - Kanker 0, maar het spel is nog niet voorbij."
